Een wit schaaltje met roze hart-vormige versiersels langs de rand en een katje in het midden. In de schaal zit havermoutpap met rozijnen, appel en vlekjes kaneel. Er zit een lepel in de pap. De kom staat op een krukje met een opdruk van beige, bruine en mintgroene takjes op de stof.Op de bank naar het nieuws kijken met een stomende kom pap, de storm mag het buiten zonder mij doen. Enkele jaren geleden vond ik het verschrikkelijk: Havermoutpap. De smaak, de structuur, blegh. En het klinkt ook helemaal niet lekker! Het klinkt nog niet zo vies als gortepap of grutten, maar het komt er wel heel dicht bij in de buurt. Oudemensenvoer. Maar zoals altijd als het weer guur is krijg ik een onverklaarbaar verlangen naar oud-Hollandse gerechten en dankzij Ingrid’s lovende woorden over havermout besloot ik het nog een keer te proberen. Ik eet nu al weken bijna iedere morgen havermoutpap, wat ik alleen maar afwissel zodat ik het niet zat wordt door teveel havermout-exposure.
Het is heel snel, vergevingsgezind en je kan er dus heel veel mee variëren! Sinterklaasmorgen mengde ik er bijvoorbeeld speculaaskruiden door en gooide er wat pepernoten bovenop. (meer…)

Anderen bekeken ook: